ประวัติของศิษย์เก่ารุ่น 2516 นี้คงต้องย้อนหลังไปสี่สิบกว่าปี เริ่มนับกันที่ชั้นประถมปีที่ 1 โรงเรียนมงฟอร์ต วิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2507 หลายคนเริ่มเรียนด้วยกันที่ชั้นนี้ เพื่อนบางคนมาเข้าเรียนในชั้นที่สูงกว่า บางคนออกไปด้วยเหตุผลต่าง ๆ เมื่อเรียนขึ้นมาจนถึงชั้นประถม 7 ก็มีการสร้างโรงเรียนมงฟอร์ตประถมขึ้นที่ถนนช้างคลาน และย้ายนักเรียนชั้นประถมไปอยู่ที่โรงเรียนใหม่ในภาคการศึกษาที่สอง นักเรียนรุ่นนี้จึงได้มีโอกาสไปเดินตากแดดเปรี้ยงเพราะโรงเรียนยังไม่มีต้นไม้ใหญ่ พื้นดินส่วนใหญ่ก็เป็นดินแดงเนื่องจากการถมที่ เรียนอยู่ได้เทอมเดียว ก็ต้องกลับมาเรียนที่โรงเรียนเดิมที่ถนนเจริญประเทศซึ่งเรียกใหม่ว่า โรงเรียนมงฟอร์ต วิทยาลัย แผนกมัธยม เมื่อร่ำเรียนกันจนกระทั่งจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เพื่อนฝูงร่วมรุ่นจำนวนมากก็ต้องแยกย้ายจากกันไปตามหลักสูตรในสมัยนั้น คือไปเรียนสายอาชีวะหรือไปเรียนต่อที่สถาบันอื่น ส่วนที่อยู่ต่อก็ถือได้ว่าเรียนสายสามัญในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 – 5 ซึ่งในรุ่นนี้จะมีเฉพาะสายวิทยาศาสตร์เท่านั้น นอกจากนี้ก็มีเพื่อนใหม่จากโรงเรียนอื่น ๆ เข้ามาเรียนด้วย พอขึ้นชั้น ม.ศ. 5 ก็มีความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์ของโรงเรียนมงฟอร์ต วิทยาลัย ซึ่งถือได้ว่าเป็นโรงเรียน(คาธอลิค)เอกชนชายล้วน  โดยที่โรงเรียนเริ่มเปิดรับนักเรียนหญิงเข้าเรียนในชั้นม.ศ.ปลาย ทำให้พวกเราหลายคนมีความกระชุ่มกระชวยเวลาไปโรงเรียน ศิษย์เก่ามงฟอร์ต รุ่น 2516 จึงถือได้ว่าเป็นรุ่นที่เป็นชายล้วนรุ่นสุดท้าย

 

ความเป็นศิษย์เก่าเริ่มขึ้นเมื่อออกมาจากโรงเรียนไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ๆ ด้วยความที่เป็นคนรุ่นเดียวกัน หลายคนที่ไปศึกษาต่อในสถาบันอื่นก็ยังได้ร่วมเรียนกับเพื่อนที่มาจากมงฟอร์ตด้วยกัน การนับและตั้งชื่อรุ่นนี้เป็นธรรมเนียมปฏิบัติโดยสมาคมศิษย์เก่า เพื่อให้สามารถเรียงรุ่นได้ จึงอาศัยปีที่จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เป็นชื่อรุ่น “ศิษย์เก่ามงฟอร์ต รุ่น 2516” จึงหมายถึงกลุ่มคนที่เคยเรียนที่โรงเรียนมงฟอร์ต และจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (ไม่ว่าจะที่ไหน) ในปี พ.ศ. 2516 นั่นเอง ศิษย์เก่ามงฟอร์ต รุ่น 2516 มีความหลากหลายทั้งในมิติของอาชีพและความก้าวหน้า หลายคนที่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาเอก หลายคนที่ดำรงตำแหน่งผู้บริหารหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชน หลายคนเป็นเจ้าของกิจการขนาดใหญ่รวมทั้งหนังสือพิมพ์ไทยนิวส์ ซึ่งใหญ่ที่สุดในภาคเหนือ ในรุ่นนี้มีนักการเมืองในทุกเวที ได้แก่ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) สมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) สมาชิกสภาเทศบาลนครเชียงใหม่ (ส.ท.) สมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ (ส.อบจ.) และ ผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบล (อ.บต.) ภูสมิง หน่อสวรรค์ ศิลปินที่มีชื่อเสียงทั่วประเทศก็เป็นศิษย์เก่ามงฟอร์ต รุ่นนี้เช่นกัน

 

การรวมรุ่นของศิษย์เก่ามงฟอร์ต รุ่น 2516 ก็เหมือน ๆ กับศิษย์เก่าทั่ว ๆ ไป เมื่อสำเร็จการศึกษาและเริ่มประกอบอาชีพแล้ว ก็ค่อย ๆ รวมตัวกันทำกิจกรรมต่าง ๆ โดยทั่วไปก็เป็นการจัดเลี้ยงเพื่อให้เพื่อนฝูงได้กลับมาพบปะสังสรรค์ มีการออกวารสารประจำรุ่นชื่อ “ทิวสน” มาในระยะเวลาหนึ่ง การรวมกลุ่มทางสังคมนี้เป็นไปตามอัตตภาพเรื่อยมา ในขณะที่สมาชิกของรุ่นนี้ก็ดำเนินชีวิตประกอบกิจการและทำงานในองค์กรต่าง ๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน หากจะนับปีเกิดของสมาชิกในรุ่นนี้อยู่ที่ประมาณปี พ.ศ. 2500 จะสามารถอธิบายได้โดยง่ายว่าในช่วงระหว่างปี พ.ศ.2535 เป็นต้นมา ซึ่งสมาชิกในรุ่นก็มีอายุ 35 ปีขึ้นไป เริ่มประสบความก้าวหน้าในเส้นทางที่เดินและดูเหมือนว่าทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี แต่แล้วเมื่อประเทศไทยประสบกับภาวะวิกฤติเศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2539 ทำให้หลายคน “บาดเจ็บ” มากบ้างน้อยบ้าง ทุกคนต่างต้องแก้ปัญหาเศรษฐกิจของตัวเองและครอบครัว จนถึงปี พ.ศ. 2542 ทุกอย่างก็เริ่มดีขึ้น การรวมตัวของสมาชิกเพื่อเป็น “แกน” ของรุ่นก็เกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่งภายใต้แนวคิดใหม่ คือ พยายามดึงเอาสมาชิกในรุ่นที่มีความพร้อมในด้านเวลามารวมกัน แล้วใช้ศักยภาพที่ต่างคนต่างมีอยู่มาสร้างสรรการทำกิจกรรมของรุ่น ซึ่งจะต่างจากการเน้นไปที่ศักยภาพก่อน เพราะคนที่มีศักยภาพสูงมาก อาจจะไม่พร้อมในเรื่องของเวลา การรวมตัวและแนวคิดใหม่ในการจัดการดังกล่าว ทำให้เกิดรูปแบบการดำเนินงานที่ไม่มีกรรมการโดยตำแหน่ง ยกเว้นประธานรุ่น เพราะจะเป็นผู้ที่ไปร่วมประชุมและประสานงานกับสมาคมศิษย์เก่ามงฟอร์ตและโรงเรียนมงฟอร์ตในการดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ เป็นที่น่าชื่นชมว่า การจัดกิจกรรมของรุ่นแต่ละครั้งได้ดำเนินการโดยได้รับความร่วมมือจากเพื่อน ๆ ในรุ่นตามความพร้อมและศักยภาพที่มี ทำให้งานประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีตลอดมา

 

ในระยะเวลา 8 ปี ที่ผ่านมาของการดำเนินกิจกรรมของศิษย์เก่ามงฟอร์ต รุ่น 2516 ภายใต้หลักการดังกล่าว เริ่มจากการจัดงานเลี้ยงสังสรรค์ ที่ร้านดาเรศ ในเดือนเมษายน 2542 หลังจากนั้นก็ได้จัดการแข่งขันโบว์ลิ่งเพื่อหารายได้สำหรับดำเนินกิจกรรมรุ่นในเดือนตุลาคม ปีเดียวกัน พอถึงเดือนมกราคม 2543 ก็ได้ไปบริจาคสิ่งของและเครื่องใช้ให้ประชาชนที่ขาดแคลนที่ตำบลเชิงดอย อำเภอดอยสะเก็ด ส่วนงานเลี้ยงสังสรรค์ก็ได้จัดขึ้นในเดือนพฤศจิกายน 2544 ในรูปแบบการร้อง-เล่น (คาราโอเกะ-โบว์ลิ่ง) ณ กาดสวนแก้ว และอีกสามปีต่อมาก็จัดขึ้นในวันที่ 10 เมษายน 2547 ณ โรงแรมเพรสิเดนท์ ที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง จำนวนเพื่อน ๆ ที่มางานมากถึง 104 คน นับเป็นตัวเลขที่สูงมากกับกลุ่มศิษย์เก่าในหนึ่งรุ่นที่จบไปแล้วร่วมสามสิบปี ส่วนสำคัญที่สุดของงานคือการแสดงมัลติวิชั่นเกี่ยวกับภาพในอดีต ซึ่งระดมภาพในอดีตจากหลาย ๆ คน แล้วนำมาดำเนินการผลิต โดย อาจารย์รชฏ (มิก)  ทุกคนต่างได้รำลึกถึงอดีตที่มีด้วยกันมายาวนานเมื่อเห็นภาพของตนเองและผองเพื่อนสมัยเด็ก ๆ ผู้ที่มีส่วนสำคัญยิ่งอีกคนหนึ่งก็คือ สลิล (บี้)  ที่รับผิดชอบการเตรียมงานในส่วนของสถานที่ และการผลิตเสื้อแจ๊กเก็ตรุ่นอีกด้วย รองศาสตราจารย์ ดร.เอกชัย (เอก) ก็แข็งขันในการจัดทำทำเนียบรุ่นในวันงานชนิดมีภาพถ่ายดูกันสด ๆ ด้วยระบบคอมพิวเตอร์ และเป็นผู้ผลิตสื่อประชาสัมพันธ์ทางจดหมาย ตุ้ม ไทยนิวส์ ก็ทุ่มเทประชาสัมพันธ์ในไทยนิวส์ จนเป็นที่ฮือฮาทั้งเมืองและที่ขาดเสียไม่ได้ทุกงานก็คือ อมรศักดิ์ (ตึ๋ง) ผู้เป็นกำลังขับเคลื่อนของรุ่นในการประสานงานกับเพื่อน ๆ งานนั้นจบลงด้วยความชื่นมื่น และในปีนี้ พวกเราก็กลับมารวมพลังกันอีกครั้งหนึ่ง ด้วยฝีมือการจัดงานและการผลิตเสื้อแจ๊กเก็ตรุ่นของ สลิล (บี้) และการประชาสัมพันธ์สะท้านเมืองของ ตุ้ม ไทยนิวส์ เช่นเคย โดยในปีนี้วางแนวเป็น คาวบอย ไนท์ เพื่อสร้างความครึกครื้นให้มากขึ้น

 

ผมได้รับผิดชอบการดำเนินงานของศิษย์เก่ามงฟอร์ต รุ่น 2516 ในฐานะประธานรุ่น มาตั้งแต่ปี 2542 จนถึงปีนี้ เป็นเวลา 8 ปี ได้รับความร่วมมือ ร่วมใจจากพวกเรามาตลอดจนเกิดความเชื่อมั่นว่า พวกเราสามารถเกาะกลุ่มกันได้อย่างเหนียวแน่น และเพื่อเป็นการพัฒนายิ่งขึ้นไปอีกในวาระที่พวกเรากำลังจะย่างก้าวเข้าสู่วัย 50 จึงต้องมีการปรับแนวทางการดำเนินงานของศิษย์เก่ามงฟอร์ต รุ่น 2516 ให้มีความเหมาะสม พวกเราที่ร่วมมือร่วมใจกันดำเนินการด้วยกันมาจึงเห็นสมควรที่จะให้มีประธานรุ่นคนใหม่ และก็ได้รับเกียรติจาก อนุชา ดำรงมณี (ป๋าย) ผู้อำนวยการฝ่ายการเงิน โรงแรมโอเรียลเต็ลดาราเทวี เสนอตัวเป็นประธานรุ่นคนต่อไป ซึ่งนับเป็นอีกโอกาสหนึ่งที่เพื่อนของเราผู้มีความพร้อมในทุก ๆ ด้าน จะเข้ามาบริหารกิจการรุ่นให้แข็งแรงยิ่งขึ้น ต่อไป

(2542 - 2550)